پسرک، امسال میره کلاس اول. همین که پاش به خونه میرسه، طبق عادت همیشگی، شروع میکنه به شرح آنچه توی مدرسه بهش گذشته. مثلاً چطور از دست فلان سال‌بالایی ِ(!) غول‌پیکر جون سالم بدر برد و چند تا بیست گرفت و و و و ...اما اینبار، بین تمام تعریفها، یه حرف جدید هم هست! با همون لحن شیرین و بچه‌گونه‌اش میگه: امروز خانوم ناظم پشت میکروفن میگفت بگووو مَگ بَرگ آمریکا، همۀ ما هم پشت سرش داد میزدیم مَگ بَرگ آمریکا! می‌خندم؛ اما نمیگم آریا اون مرگ‌ه یا اصلاً دشمن یعنی چی... واژۀ مرگ به گوش بچه آشنا نیست! فقط کافیه یه خورده صدای بلندگوها نامفهوم باشه تا به جای مرگ، هر کلمۀ بی‌معنا و بی‌ربط دیگه‌ای رو تکرار کنه...
آفرین... همینه آریا... بگو مَگ بَرگ آمریکا...

حداقل کاش به جای "مرگ بر آمریکا!!!!" پشت میکروفن فریاد میزدن
"زنده باد ایران!"